สุดท้าย...เค้าและ เทอ คงลงเอยด้วยการคบกัน
ส่วนผม...ก็จะยืน อยู่ข้าง ๆ เทอ คอยดูแลอยู่ห่างๆ
ไม่ใช่..ในฐานะ "คนรัก" แต่ในฐานะ เพื่อน
คนหนึ่ง ที่หวังดี กับเทอ เสมอ
มีใครบางคน เคยบอกว่าโชคชะตา ทำให้เราได้พบกัน
แต่พรหมลิขิตอาจไม่ได้สร้างให้เรา ได้ "รัก" กัน
แน่นอน ว่าผมอาจจะไม่สามารถรู้อนาคตได้ เพียงแต่
ผมจะทำ ปัจจุบัน ให้ดีที่สุด
จะรักเทอ เท่าที่ผู้ชายคนหนึ่ง จะ "รัก" ผู้หญิงคนหนึ่งได้
แม้จะไม่ได้อะไรกลับมา
และถึงแม้ ผมจะเป็นได้แค่ "เพื่อนที่ดี" สำหรับเทอก็ตาม
แต่แค่ได้เห็นเทอมีความสุข
ผม ก็ มีความสุข แม้รอยยิ้ม "อาจจืดจางไป"